MIDDELHARNIS – Het duurt nog wel even voor de oude schokker tiptop is opgeknapt, maar met de inzet van vrijwilligers gaat het een succes worden.

Boven en onderdeks is schoongemaakt, de oude matrassen en het oude beddengoed zijn naar de gemeentewerf afgevoerd en een plan van aanpak ontkiemt. Ook de lichtkoepel van het schippersverblijf is intussen gerestaureerd en teruggeplaatst. Veel schuren, repareren en verven, maar desondanks duurt het nog wel even voor de MD3 – gebouwd als torpedistenschokker, maar tijdens zijn werkzame leven ook ingezet vanaf 1922 tot 1953 als visserschip in de Klundert en van 1953 tot 1968 als visserschip MD3 voor de familie Groen en ca. 52 jaar als charterschip, visserschip voor de heer Hortensius die de MD3 ook inzette bij het visserij Museum in Enkhuizen om de oude visserij methoden te demonstreren op het Ijsselmeer en markermeer – er zo uit ziet als de Stichting Visserij Historie Middelharnis graag willen.

De MD3 is dus bijna 100 jaar direct of indirect bij met de visserij betrokken.

Wanneer de MD3 in het havenkanaal van Middelharnis – de gedroomde haven voor het de laatste varende visserschip van de vloot van Middelharnis – ligt, is ook nog ongewis. Maar SVHM klaagt niet, want de grootste problemen zijn opgelost. Het schip is, nadat Henk Hortensius niet langer in staat was het vaartuig te exploiteren, gered. Het vaartuig heeft Middelharnis als afmeerplek, nadat de MD3 in februari officieel aan de Stichting Visserij Historie Middelharnis is overgedragen.

Nu werken vrijwilligers, de mensen die de stichting drijvend houdt, aan de metamorfose van het maritiem erfgoed van Middelharnis. En hoewel er nog ontzettend veel moet gebeuren, ziet Stichting Visserij Historie Middelharnis het uiteindelijke resultaat al helemaal voor zich.